Rachel 的个人资料Rachel : In my life照片日志列表 工具 帮助

Rachel : In my life

6月19日

กลับมา

 
 

กลับมา

 

กลับมาเยี่ยมเยียนสเปซ

หลังจากที่ห่างหายไปนาน

กลับมาคราวนี้ เปลี่ยนแปลง

มากมาย.........................

เพราะโปรดปรานโทนสีเย็นๆ

 

เช่น

เขียวอ่อน ฟ้าอ่อน ควันบุหรี่ เป็นต้น

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

8月4日

แต้ม

 
เคยมีคนเปรียบไว้ว่าชีวิตในวัยเด็กเป็นผ้าขาว ที่รอสีสันต่างๆมาแต่งแต้ม
สำหรับผม...พอโตขึ้นมาหน่อย สีต่างๆ ก็ยื้อแย่ง ตวัดซ้ายขวา
จนสีเน่า ~! 
 
ตอนนี้ชีวิตเท่าที่พอมองเห็น คือ "สีดำ" นี่แหละคือ ที่มาของ
สีพื้นหลังของสเปซผม
 
ทำไมล่ะ ก็ในเมื่อสีดำ ก็สามารถรอสีสันต่างๆ มาแต่งแต้มได้เหมือนกัน ไม่ใช่หรือ
ผมรู้สึกว่า สีดำ ดูมีภูมืต้านทานอะไรบางอย่าง ใครจะสาดสีอะไรเข้ามา
ก็ไม่สะทกสะท้าน แม้แต่ "สีดำ" (ฮา ยังตัวดำไม่พออีกรึ )
 
อยู่บนโลกใบนี้มา 23 ปี พอจะเข้าใจได้ว่า "ทุกสิ่งอย่าง เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา"
แม้กระนั้น ยัง "พลิกผัน กลับหน้าเป็นหลัง กลับซ้ายเป็นขวา" หรือ แม้กระทั่ง  'กลับขาวเป็นดำ'
 นั่นแหละ เค้าถึงสอนว่า อย่าไปยึดมั่นถือมั่น จับให้มั่นคั้นให้ตาย
ผม เพิ่งตระหนักว่า ผม จับยึด สิ่งสมมติ และความลวง เอาไว้  อย่างไม่ลืมหูลืมตา
 
 แต่ช้าแต่ ค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้น อ้า...า..ตาสว่างแล้วเรา  แต่ เป็นความสว่างโพลง ท่ามกลาง สีดำ
 
มันคือความเข้าใจ และการมองโลก ตามที่มันเป็นยังไงล่ะ
 
คุณรู้ไหม ผมไม่สนหรอกว่าใครหน้าไหน จะตวัด พู่กันสีอะไร ลงบนผ้าใบของผม
 
เพราะผม มีสีที่เลือกแล้ว  ทาบทามันลงไปอย่างนั้น อย่างมิรู้เหน็ดเหนื่อย
 
        เพราะผมรู้ว่าความฝัน และ ความสุขอยู่ตรงไหน ผมจะตาม
หนังสือ กี่เล่มต่อกี่เล่ม ที่รอ มือกร้านๆ ให้หยิบขึ้นมาอ่าน
เพลงหมื่นแสนล้านเพลง ที่รอถ่ายทอดสู่โสตประสาท
หนัง นับเรื่องไม่ถ้วน ที่โลดแล่น อยู่ในแผ่นฟิล์ม
เครื่องดนตรีน้อยใหญ่ ที่รอนิ้วมือ กรีดกราย
รูปภาพ งานศิลปะ  ที่มีศิลปิน สร้างสรรค์สุดฝีมือ
 
       "สิ่งเหล่านั้น เรียงรายรอผมอยู่"
     
ถึงแม้ผมไม่ใช่ผู้สร้างสรรค์ แต่ผมก็จะเป็นนักเสพสิ่งเหล่านั้นอย่างซื่อสัตย์
และ "แต่งแต้ม" ผืนผ้าใบของตนเองโดยไม่รู้จักเบื่อ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
6月5日

Come back

 
หลังจากที่อภิมหาห่าพายุฝนพัดกระหน่ำ อย่างไร้ความปราณี ตอนนี้ฝนเริ่มซาลงแล้ว
 
หาใช่ฝนที่อื่นไม่ หากแต่เป็นฝนในหัวใจของผมเอง
 
เอนทรี่ ที่แล้วอาจจะอัพด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดจนน่าใจหาย ไร้ความปราณี (ผู้อ่าน)
 
ตอนนี้ "มอสคนเดิม" กลับมาแล้ว
 
มอส....ที่มองโลกในแง่ดี
มอส....ที่ชอบงานสุนทรีย์ๆ
มอส....ที่ชอบเล่นและฟังดนตรี
 
ฯลฯ
 
หลังจากผ่านพายุลูกใหญ่ ผมได้เรียนรู้ เติบโต และเข้มแข็งขึ้น
 
และจะเป็นมอสคนเดิมตลอดไป
 
 
 
 
 
 
6月2日

Dark side

 
สภาพจิตใจตกต่ำ ย่ำแย่...
 
แม่งงงงง......พยายามเป็นคนเข้มแข็ง
 
พยายามเป็นเสาหลัก
 
สุดท้ายกูก็แค่มนุษย์อ่อนแอ  ขี้โรคคนนึง
 
เป็นเสาหลักให้ครอบครัวไม่ได้
 
แค่คิดว่าจะรักใครสักคน ยังขยะแขยงตัวเอง
 
แม้แต่จะดูแลตัวเอง...ยังลุ่มๆดอนๆ
 
แม่งงงงง
 
กูเคยมองโลกในแง่ดี..
 
มาวันนี้โลกมันกลับกลายเป็นสีเทา สีเทาเข้ม และสีดำสนิท
 
บัดซบ ฉิบหาย
 
เหี้ย...เหี้ย...เหี้ย
 
ไม่อยากโทษคนอื่น ไม่อยากโทษสิ่งแวดล้อม
ไม่อยากโทษที่ทำงาน ไม่อยากโทษใครทั้งนั้น
 
กูมันอ่อนแอเอง...กูมันอ่อนแอเอง....กูมันความต้านทานต่ำ
เป็นที่ตัวกูเอง...แม่งงงง
 
บัดซบ
 
ฉิบหายย
 
เหี้ยยยย
 
 
 
 
 
 
4月25日

เผลอ

 
ความใกล้ชิด....ทำให้ผมมองผู้หญิงคนนึง ที่ผมมองข้ามมาโดยตลอด
 
ความใกล้ชิด....ทำให้ผมสนิทกับเธอมากขึ้นทุกวัน
 
ความใกล้ชิด....เริ่มทำให้ผมรู้สึกเป็นห่วงเธอ
 
ความใกล้ชิด...ทำให้ผมคิดถึงเธอเมื่อเธอไม่อยู่
 
ความใกล้ชิด...ทำให้ผมเผลอใจไปให้ คนที่มีแฟนแล้ว
 
ความใกล้ชิด...ทำให้ความรู้สึกดีๆ ของผม เพิ่มมากขึ้นทุกวัน
 
ความใกล้ชิด...ทำให้ผมเผลอ พูดบางอย่างออกไป
 
ความใกล้ชิด...ทำให้ผมเกือบลืม เธออีกคนหนึ่ง
 
ความใกล้ชิด...อาจแปรสภาพไปเป็น ความชอบ และความ "รัก" ในสักวันหนึ่ง
 
เพราะฉะนั้น...ผมก็เลย  พยายามหักห้ามใจตัวเอง
 
เพราะฉะนั้น...ผมจะต้อง รักษาความรู้สึกเอาไว้เท่านี้
 
เพราะฉะนั้น...ผมจะต้องไม่ให้ความรู้สึกพัฒนามากไปกว่านี้
 
เพราะฉะนั้น...ผมจะต้องไม่ทำลายความรักของคนอื่น
 
เพราะฉะนั้น...ผมจะต้องให้เกียรติเธอ
 

 

 

 

 

 

เพราะฉะนั้น..."ผมจะต้อง เลิกใกล้ชิดเธอ"

 
 

Retrorian Rachel